Μια μετακόμιση θα κάνω…
Οκ, μπορεί να έχω τελειώσει το σχολείο εδώ και μερικά χρόνια, αλλά στον Σεπτέμβριο πάντα θα έχω αδυναμία … Γι αυτό και κάθε χρόνο, μόλις ο Αύγουστος τα μαζεύει σιγά- σιγά, ο αέρας της ανανέωσης φυσάει στο δωμάτιό μου, κι αποφασίζω πάντα να φέρω τα πάνω κάτω… Φέτος μάλιστα, όπως ο αέρας κούνησε τις κουρτίνες μου, διαπίστωσα ότι δε μου αρέσουν πια, τις βαρέθηκα, και είπα να κάνω μια μετακόμιση, να δω και τον κόσμο από …άλλο παράθυρο!
Νομίζω ότι μου πήρε μια αιωνιότητα και μια μέρα να πακετάρω τους μικρούς μου θησαυρούς- ποτέ δεν ξέρεις πόσα πράγματα έχεις, μέχρι να χρειαστεί να μετακομίσεις… Και τώρα, έτσι όπως βλέπω αυτό το γιγάντιο Jenga από κούτες στη μέση του σαλονιού μου είμαι σίγουρη ότι θα μου πάρει άλλο τόσο να ξεπακετάρω, οπότε καλά θα κάνω να συνηθίσω αυτό το ντεκόρ για λίγο… Δε με πειράζει καθόλου, και η Όντρεϊ Χέμπορν στο Breakfast at Tiffany’s δεν άνοιξε ποτέ τις κούτες στο σπίτι της, αλλά πάλι θεά ήταν!
Εξάλλου, το θέμα με τη μετακόμιση δεν είναι οι κούτες και τα δέματα. Είναι ότι σου αλλάζει τον αέρα, σου αλλάζει και τα μυαλά, και ξεκουνιέσαι και λίγο από τη σιγουριά σου. Αλλάζω το ντεκόρ στο δωμάτιο, αλλάζω το ντεκόρ στη ζωή μου, επιλέγω εγώ τα χρώματα που μου ταιριάζουν τώρα, και μόλις πάλι θέλω αλλαγή, κάνω μια και τ’ αλλάζω όλα! Όπως και όποτε θέλω εγώ – αν και προβλέπω ότι θα είναι πάλι Σεπτέμβριος :)
πέτρος | 17 09 2007 - 11:31
Θέλω να δω πως θα αλλάξει ντεκόρ αν δεν ανοίξεις ποτέ τις κούτες. Η πλάκα πάντως στις μετακομίσεις δεν είναι τα δικά σου πράγματα. Είναι απίστευτο πόσα πράγματα βρίσκεις που δεν είναι δικά σου αλλά έχουν στοιχειώσει το σπίτι σου. Από δανεισμένα βιβλία έως εσώρουχα που δεν σου πάνε (γιατί έχουν δαντέλα). Γι‘αυτό και θέλει λίγο προσοχή στο ποιους φωνάζεις να σε βοηθήσουν να μαζέψεις. Πάνω από όλα εχέμυθα άτομα.